Tag Archives: Aziz NESİN

Kazan Töreni-Aziz Nesin

kazanVerem Olmak Lazım

Evlendik ya..Evlenince insan ne yapar? Ne yapılacağını bilmiyordun da,ne diye evlendin?Bilmez olur muymuşum? Bal gibi biliyorum işte..İnsan evlendi miydi,ilk işi kışlık kömürünü almaktır.Eşe dosta sorduk,bunun yolu nedir?

– Oooo.. dediler, alamazsınız.

-Neden?

-Alamazsınız da ondan..

-Hakkım değil mi yahu? Allah Allah…

Kim bana,kömür alamazsın dediyse,ona haktan,hukuktan sıkı bir konferans çektim.

Mahallemizin muhtarına gittim.On dakika kadar ihtiyarın öksürük nöbetinin geçmesini bekledikten sonra:

-Hangi takımı tutuyorsunuz ? diye sordum.

-Demokratları,dedi.

-Hah..Ben de o takımdanım,dedim,ben falan sokak filan numarada oturuyorum.Kömür almak istiyorum.Takım arkadaşı olduğumuza göre artık bizi gör.

-Şimdiye kadar nasıl kömür alıyordun?

-Hiç almadım.İlk defa alacağım.

-Buraya neden geldin?

-Efendim mes’ut bir aile yuvası kurdum.Bundan önce nerde akşam orda sabah.Şimdi mes’ut aile yuvamızdan kuşların kışın sıcak yuvamızda ısınmaları için kömür almak istiyorum.

-Sizin ve eşinizin geldiği yerden birer beyanname getirin.

Acele telgraflar,yıldırımla,cevaplı,teahhütlü mektuplarla bir buçuk ayda beyannamelerimiz geldi.Bu sefer muhtar:

-Kömür tevzi muessesesine dilekçe vereceksin! dedi.

Dilekçelerimizi verdik.Muhtarlıktan doldurulacak bir kağıt verdiler.Kim demiş kömür alamazmışım diye?…İşte kağıdını aldık.Muhtar kağıdımızı doldurdu.Tekrar kömür dağıtma yerine götürdük.Bir imza…Tamaaam…Kömür alır mıyım,alamaz mıyım,görsünler.İşte imzasını aldık.Efendim bizim halkımız istiyor ki,cebine koysun parasını :

-Ver bana bir ton kömür!desin şıp diye kömürünü alsın!

Hiç olur mu öyle şey?Burası bakkal dükkanı mi be? Bakkal dükkanına bile gidince sıranı beklersin.Burada bu kadar memur var,onlar ne iş yapacak?Oradan başka bir imzaya…İmzalar bitince en son masadaki memur gülerek:

-Kömür mü? dedi.

-Evet…Kömür, dedim.

Memurun yüzündeki gülümseyiş,biraz genişledi:

-Demek kömür istiyorsunuz?

-Neş’eli insanlara bayılırım.Ben de bu neş’eli,sevimli memur gibi gülmeye çalışarak:

-Ya…Kömür…Kömür istiyorum, dedim.

Dikkat ettiniz mi bilmem,bizde memurların çoğunun suratı asıktır.Halk hizmetinde olan bir adamın,halka surat asmasının manasını bir türlü anlıyamam.Memur büsbütün gülmeğe başladı.Sesli sesli gülüyordu.

-Kömür değil mi?

Ben de onun kadar gülerek:

-Kömür ya…Kömür,dedim.

Bir kahkaha koyuverdi.O kahkahayla güler de ben durur muyum?…….

—–

Haziran 2013

Yazar Notu: Aziz Nesin 1957 senesinde İtalya’da yapılan Dünya Mizah Yazarları Yarışmasında Kazan Töreni adlı yapıt ile birincilik kazanmıştır.Altın Palmiye alan bu eser ilk kez 1957 senesinde basılmıştır.

Reklamlar

Yorum bırakın

Filed under Kitap

Yazar Ormanları-Siz Okudukça Türkiye Çöl Olmayacak!

SabahattinOrmanlarımız bizim geleceğimiz, onları korumak da kitapseverler olarak çevreye borcumuz.

İstiyoruz ki biz okurken doğal ormanlarımız yok olmasın, yeşiller gelecek nesillere kalsın. İşte bu sebeple, idefix‘ten her sene satılan kitaplar için kesilen ağaçları doğaya geri kazandırıyoruz. TEMA ya da ÇEKÜL birlikteliğinde her sene gerçekleştirdiğimiz bu ormanlarımıza da, idefix üyelerinin oylarıyla belirlediğimiz yazarlarımızın isimlerini veriyoruz. Üyelerimizin oylarıyla belirlediğimiz ilk ormanımız Yaşar Kemal‘e (2009), ikincisi Nazım Hikmet‘e (2010) ve üçüncüsü  Sabahattin Ali‘ye (2011), dördüncüsü de Aziz Nesin’e (2012) ithaf edildi.

Umuyoruz ki; sizlerin de desteğiyle, daha pek çok yazarımızın adı, kurulacak olan yeni ormanlarda yaşamaya devam edecek.Idefix Yazar Ormanlari.

Idefix.com sitesinden alıntıdır.http://www.idefix.com/kitap/yazarormanlari.asp

Ocak 2013

Yorum bırakın

Filed under Haberler, Kitap

Babam-Aziz Nesin’den

Babamaz

Dünyaların en iyi babası benim babamdır.

Düşmandır düşüncelerimiz

Dosttur ellerimiz

Dünyada tek elini öptüğüm

Babamdır

Kırkını geçtin adam olmadın der

Başım önümde dinlerim

Önünde tek baş eğdiğim babamdır

Sabahlara dek Kuran okur

Anamın ruhuna

İnanır ona kavuşacağına

Bana gavur der

Diş bilemeden

Dünyada tek bağışladığı ben

Tek bağışladığım odur.

Başım derde girdikçe bakar çocuklarıma

Bitürlü ölemiyorum der senin yüzünden

Çocuklar ortada kalacak

Ölemez kahrımdan benim

Yaşamak zorunda benim yüzümden

Gözlerindeki ateş bakışlarında söner

Tuttuğun altın olsun der

Çocukluğumu tek anlayan odur

Dünyaların en iyi babası benim babamdır.

Aziz Nesin-Yokuşun Başı-Böyle Gelmiş Böyle Gitmez II

Not:Babası Abdulaziz Efendi 11 Şubat 1962 Pazar günü ,84 yaşında vefat etmiştir.Şiir babasının ölümünden 10 sene önce yazılmış.

Yorum bırakın

Filed under Kitap, Şiir

Hoca Efendi-Aziz Nesin’den

shareHocanın biri sefer yani gezideymiş,uzun yol yürümüş,yorulmuş.Azığı da bitmiş,acıkmış…Nasıl bir yere düşmüşse,görünürlerde köy,kasaba da yokmuş.Sonunda gide gide bir kente ulaşmış.Kent kapısından girince karşısına ilk çıkan evin kapısını çalmış.Olacak bu ya,orası da bir Bektaşi tekkesiymiş…Hem de yemek zamanıymış.Koca bir sofra da kurulmuş,kocaman sofra sinisinin çevresinde kırk bektaşi bağdaş kurmuş,lokma ederlermiş ( yemek yerlermiş)

Hoca,

-Selamünaleyküm… deyip de içeri girince,Bektaşi Babası

-Ve aleyküm selam,buyur,çorba içelim erenler…deyip hocayı sofraya cağırmış.

Hocadır bu,sofrayı görür de durur mu,ya bismillah deyip sofraya çökmüş.Sofradaki kırk Bektasinin elinde,sapı iki arşın uzunluğunda tahta kaşık varmış.Hocanın da eline,böyle sapı iki arşın bir tahta kaşık vermişler.

-Buyur erenler…

Ama bir türlü hoca efendi,elindeki o sapı uzun kaşığı ortadaki çorba tasına daldırdıktan sonra ağzına sokamıyor.Ya kaşığın sapını kendi gözüne sokuyor,ya karşısındakinin..Öyle yapıyor olmuyor,böyle yapıyor olmuyor.Bektaşiler hapur hupur çorbayı içmekte…Aman aç kalacak.Canım bu kadar uzun saplı kaşık olur mu…Dur,gözünü çıkaracaksın adamın…Çek şu sapı…

Derken Bektaşi Babası ,gülümseyerek hocaya,

-Erenler,diyor,bize bak da örnek al.Bak,biz nasıl yiyoruz.Bu kaşıkların sapı uzun yapımış ki ,herkes salt kendini değil,birbirini beslesin diye…Ben kaşığı çorbaya daldırır,karşımdakinin ağzına veririm.Karşımdaki de kaşığını çorbaya daldırır,benim ağzıma verir.Karnımın doyması,benim karşımdakini doyurmama bağlıdır.Ben başkasını ne kadar doyurursam,o da beni o kadar doyurur.Senin gibi hep bana derse insan sonunda aç kalır erenler…

Aziz Nesin’in “Yol Böyle Gelmiş Böyle Gitmez-I” kitabından.

 

Aralık 2012

Yorum bırakın

Filed under Hikaye

BAĞIŞLA-Aziz Nesin

Ya zamanından çok erken gelirim
Dünyaya geldiğim gibi
Ya zamanından çok geç
Seni bu yaşta sevdiğim gibi

Mutluluğa hep geç kalırım
Hep erken giderim mutsuzluğa
Ya herşey bitmiştir çoktan
Ya hişbir şey başlamamış

Öyle bir zamanına geldim ki yaşamın
Ölüme erken seviye geç
Yine gecikmişim bağışla sevgilim
Seviye on kala ölüme beş.

Aziz NESİN

Yorum bırakın

Filed under Şiir