Tag Archives: hikaye

Kazan Töreni-Aziz Nesin

kazanVerem Olmak Lazım

Evlendik ya..Evlenince insan ne yapar? Ne yapılacağını bilmiyordun da,ne diye evlendin?Bilmez olur muymuşum? Bal gibi biliyorum işte..İnsan evlendi miydi,ilk işi kışlık kömürünü almaktır.Eşe dosta sorduk,bunun yolu nedir?

– Oooo.. dediler, alamazsınız.

-Neden?

-Alamazsınız da ondan..

-Hakkım değil mi yahu? Allah Allah…

Kim bana,kömür alamazsın dediyse,ona haktan,hukuktan sıkı bir konferans çektim.

Mahallemizin muhtarına gittim.On dakika kadar ihtiyarın öksürük nöbetinin geçmesini bekledikten sonra:

-Hangi takımı tutuyorsunuz ? diye sordum.

-Demokratları,dedi.

-Hah..Ben de o takımdanım,dedim,ben falan sokak filan numarada oturuyorum.Kömür almak istiyorum.Takım arkadaşı olduğumuza göre artık bizi gör.

-Şimdiye kadar nasıl kömür alıyordun?

-Hiç almadım.İlk defa alacağım.

-Buraya neden geldin?

-Efendim mes’ut bir aile yuvası kurdum.Bundan önce nerde akşam orda sabah.Şimdi mes’ut aile yuvamızdan kuşların kışın sıcak yuvamızda ısınmaları için kömür almak istiyorum.

-Sizin ve eşinizin geldiği yerden birer beyanname getirin.

Acele telgraflar,yıldırımla,cevaplı,teahhütlü mektuplarla bir buçuk ayda beyannamelerimiz geldi.Bu sefer muhtar:

-Kömür tevzi muessesesine dilekçe vereceksin! dedi.

Dilekçelerimizi verdik.Muhtarlıktan doldurulacak bir kağıt verdiler.Kim demiş kömür alamazmışım diye?…İşte kağıdını aldık.Muhtar kağıdımızı doldurdu.Tekrar kömür dağıtma yerine götürdük.Bir imza…Tamaaam…Kömür alır mıyım,alamaz mıyım,görsünler.İşte imzasını aldık.Efendim bizim halkımız istiyor ki,cebine koysun parasını :

-Ver bana bir ton kömür!desin şıp diye kömürünü alsın!

Hiç olur mu öyle şey?Burası bakkal dükkanı mi be? Bakkal dükkanına bile gidince sıranı beklersin.Burada bu kadar memur var,onlar ne iş yapacak?Oradan başka bir imzaya…İmzalar bitince en son masadaki memur gülerek:

-Kömür mü? dedi.

-Evet…Kömür, dedim.

Memurun yüzündeki gülümseyiş,biraz genişledi:

-Demek kömür istiyorsunuz?

-Neş’eli insanlara bayılırım.Ben de bu neş’eli,sevimli memur gibi gülmeye çalışarak:

-Ya…Kömür…Kömür istiyorum, dedim.

Dikkat ettiniz mi bilmem,bizde memurların çoğunun suratı asıktır.Halk hizmetinde olan bir adamın,halka surat asmasının manasını bir türlü anlıyamam.Memur büsbütün gülmeğe başladı.Sesli sesli gülüyordu.

-Kömür değil mi?

Ben de onun kadar gülerek:

-Kömür ya…Kömür,dedim.

Bir kahkaha koyuverdi.O kahkahayla güler de ben durur muyum?…….

—–

Haziran 2013

Yazar Notu: Aziz Nesin 1957 senesinde İtalya’da yapılan Dünya Mizah Yazarları Yarışmasında Kazan Töreni adlı yapıt ile birincilik kazanmıştır.Altın Palmiye alan bu eser ilk kez 1957 senesinde basılmıştır.

Reklamlar

Yorum bırakın

Filed under Kitap

Garson ve Çocuk

Sundae dondurmanın çok para etmediği günlerin birinde 10 yaşındaki erkek çocuğ bir otelin cafesinden içeri girer ve gözüne kestirdiği masaya oturur.

Derken garson bayan yanına gelir ve masaya bir bardak su koyar.Çocuğa “ne isterdiniz?” der gibi bakar.

“Çikolatalı Sundae dondurma ne kadar?” diye sorar çocuk.

“50 sent” diye yanıtlar garson bayan.

Çocuk cebinden bozuk paralarını çıkarır ve saymaya başlar.Sonra kafasını kaldırır.

“Hımm sade dondurma ne kadar peki?”

Masa bekleyen başka müşterilere bakan garson bayan sabırsız ve isteksizce yanıtlar,

“35 sent”.

Çocuk paralarını tekrardan sayar ve ” Tamam der sade dondurma alacağım”

Garson bayan dondurmayı ve hesabı getirir,masanın üzerine bırakır.

Çocuk dondurmayı bitirir hesabı öder ve cafeden ayrılır.

Garson bayan masayı temizlemek için geri döner ve el bezini masaya koyduğunda gördüğü ile boğazına birşeyler düğümlenir,yutkunur

Boş tabağın yanğnda “15 sent” durmaktadır.Garsonun bahşişi.

 

Alınacak Ders:Kime Hizmet Ettiğinizi  İyi Hatırlayın.

Sibel Gökmen-Ocak 2012

Yorum bırakın

Filed under Hikaye